Maimunah van der Heide (1968) bekeerde zich in 1986 tot de islaam.
Na jarenlange zelfstudie zette zij in 1997 bijeenkomsten voor moslimmeiden op waarbij de nadruk lag op acceptatie van iedereen, ongeacht uiterlijk of achtergrond.
Zij probeerde de jongeren het bewustzijn bij te brengen van het belang van het werken aan je innerlijk, zoals 'Umar ibn 'Abdul 'Aziz zei:
"O mensen, corrigeer jullie innerlijk en jullie uiterlijk zal ook gecorrigeerd zijn.
Maak de zaken van jullie aakhirah goed en jullie levens goed worden."
Haar lessen over de islaam werden drukker bezocht dan die van mannelijke predikers vanwege de enorme behoefte van moslimmeiden aan iemand van hetzelfde geslacht.
En vanwege het feit dat zij zich voornamelijk op de harten richtte.
"Haar emoties, haar persoonlijke betrokkenheid, de manier waarop zij voor de groep staat en de lijn die zij trekt tussen de lesstof en het dagelijkse leven boeien enorm.
Ook de enorme opkomst van honderden meiden vind ik heel bijzonder om mee te maken" zei een van de vaste bezoeksters.
Zij zet zich in voor moslimjongeren die behoefte hebben aan een luisterend oor, advies, trainingen, persoonlijke gesprekken, uitleg over de islaam en contacten met andere jongeren. Zij richtte in 2005 stichting Vangnet op voor moslimmeiden
(zie: www.stichtingvangnet.nl) en heeft de stichting sinds januari 2010 uitgebreid naar jongens op aparte dagen, zodat ook zij baat hebben bij deze bijzondere plek en vorm van steun.
Foto's van stichting vangnet (klik hier voor meer foto's)
De afgelopen jaren heeft zij zich ingespannen om de negatieve beeldvorming over (praktiserende) moslims te helpen veranderen en zich opgesteld als een bruggenbouwer tussen moslims en niet-moslims. Dienstbaarheid, helpen van anderen, het creëren van verbondenheid en het doorbreken van eenzaamheid staan hoog in haar vaandel.
Sinds 1995 gaf zij lessen over de islaam in verschillende moskeeën, maar werd met haar grote achterban van jonge meiden meerdere keren eruit gezet vanwege het ter sprake brengen van taboes in de islamitische gemeenschap.
Het beeld van zo'n 250 a 300 meiden in haar lezingen, waarbij vele autochtonen zich bekeerden raakte vele jonge meiden.
Zij draagt op voorbeeldige wijze islamitische beschavings- en omgangsvormen uit.
Zij stelt pijnpunten binnen de islamitische gemeenschap aan de orde. Zij inspireert ons om onrecht en eenzaamheid op een praktische manier te bestrijden en onzichtbaar leed te bespreken. In haar lessen over de islaam benadrukt zij het belang van islamitische beschavings- en omgangsvormen. In haar artikelen voor de website www.islamwijzer.nl maakt zij onder andere verschil tussen de islaam als levenswijze en de cultuur van moslims.
